اشعياى پيغمبر از كار او سخت برآشفت و اسارت يهود را به دست بابل ، براى اولاد و نبيرگان حزقيا پيش‌بينى كرد « 1 » . انحطاط و اسارت بنى اسرائيليان در زمان منسه « 2 » فرزند حزقيا ، پادشاه آشور به نام اسرحدون فرزند سناخريب به كشور يهودا لشكر كشيد ، اما آسيبى به آنجا نزد . پس از او نيز پسرش آشور - بانيپال ( 668 - 633 ق . م ) آخرين پادشاه بزرگ آشور ، به آن سرزمين تاخت [ 118 ] منسه بن حزقيا كه رفتارى ستمگرانه داشت ، پس از 55 سال فرمانروايى درگذشت و پسرش آمون بن منسه ( وفات حدود 641 ق . م ) ، فرمانروا شد . او نيز پس از دو سال به دست نوكرانش كشته شد و پسرش يوشيا كه هشت ساله بود پادشاه شد ( دوم پادشاهان 19021 - 26 ؛ دوم تواريخ 33 - 20 - 25 ) يوشيا مدت سى و يكسال در اورشليم پادشاهى كرد و در حملهء « نخو » فرعون مصر ، به يهودا و آشور كشته شد . يوشيا به راهنمايى ارمياى نبى [ 119 ] ، اصلاحاتى در كشور بوجود آورد و سرزمين اسرائيل را به يهودا بازگرداند . اما ، اصلاحات يوشيا نيز ديرى نپاييد ، زيرا آشور بانيپال ، در سال 625 ق . م درگذشت و پسرش نبوپلسر « 3 » ، در بابل شاه شد . و دختر پادشاه ماد را ، براى فرزند خود نبوكدنصر يا بختنصر گرفت . نبوكدنصر يا بختنصر دوم كه شرح زندگى وى را خواهيم آورد ، پادشاهى مقتدر و بىباك بود . اما ، دليل حمله و تاخت‌وتاز او به اورشليم ، و ويران ساختن آن ، همانا بىلياقتى و نيز سفاكى و بيرحمى آخرين فرزندان و اعقاب حضرت سليمان بود . در زمان يهوياقيم بن يوشيا ( 608 تا 596 ق . م ) و بعد از او پسرش يهوياكين ( 597 تا 596 ق . م ) و بالاخره صدقيا بن يوشيا ( 596 - 586 ق . م ) بود كه به گفتهء تورات بخت نصر دوم ، سه بار به اورشليم تاخت زيرا هر سهء آنها شرارت ورزيده بودند .

--> ( 1 ) . كتاب دوم پادشاهان ، باب بيستم بندهاى 12 تا 21 ( 2 ) . Monaseh ( 3 ) . مؤسس دومين دولت بابل ( يا دولت كلده ) و از بزرگترين شاهان قديم .